ទាយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
១- (វត្ថុ) ដែលជនគួរឲ្យ (រង្វាន់); វិ. ទាតព្វន្តិ>ទាយំ ។ ២-ទ្រព្យដែលគួរចែក (វិភត្តព្វធន), ទ្រព្យនៃមាតានិងបិតា, ទ្រព្យមត៌ក (បិតូនំធនំ) ។ បុំ. ព្រៃ (ដូច វន, កាកន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(វត្ថុ) ដែលជនគួរឲ្យ (រង្វាន់); វិ. ទាតព្វន្តិ>ទាយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទាតិ អវខណ្ឌតិ ឯត្ថាតិ ទាយោ, ទា អវខណ្ឌនេ, ណោ, អាការន្តានមាយោតិមិនា អាយាទេសោ. ទីយតីតិ ទាយោ. ទាតព្វន្តិ ទាយំ, ទា ទានេ, ណោ. ទាតព្វោតិ ទាយោ, អាមិសទាយោ, ធម្មទាយោ, ទា ទានេ, អណ៑, យាគមោ. អត្តនិ និលីនំ ទយតិ រក្ខតីតិ ទាយោ, មិគទាយោ, ទេ បាលនេ, អណ៑, មហាវុត្តិនា ឯស្ស អាយត្តំ. ទាយតេ ឆិន្ទីយតេតិ ទាយោ, ទា ឆេទនេ, ណោ. ទាយិយតេតិ ទាយោ អរញ្ញំ, ទាយ ទានេ, អ. ទាយសទ្ទោ ទានមាតាបិតុវិភត្តព្វធនវនត្ថេសុ វត្តតិ.