ទារិត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បែក, ធ្លាយ, ទំលាយ (ដូច ភេទិត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ទារិតព្វោតិ ទារិតោ, ទរ វិទារណេ, ការិតត្ថេ ណេបច្ចយោ, តោ, ទីឃោ. ទារិតោតិ កម្មសាធនោបិ ណេវិករណវសេន ទីឃំ កត្វា, ភិន្នោតិ វុត្តំ ហោតិ.