ទារុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ឈើ) ដែលជនទំលាយ ឬ បំបែក (ឧស, ឈើ); វិ. ទរិយតីតិ>ទារុ (កដ្ឋំ) ។ -អម្ពណមត្ត គុ. មានស្នូកជាវិការៈនៃឈើជាប្រមាណ, ប៉ុនស្នូកឈើ ។ -អាទិ គុ. (វត្ថុ) មានឈើជាដើម, មានឧសជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលជនទំលាយឬបំបែក (ឧស, ឈើ); វិ. ទវិយតីតិ>ទារុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទរិយតីតិ ទារុ កដ្ឋំ, ទរ វិទារណេ, កាលេ វត្តមានាតីតេ ណ្វាទយោតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន ណុ, ណលោបោ វុឌ្ឍិ. សទ្ទោយំ នបុំសកលិង្គោ.