ទិក្ខ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មុណ្ឌិយោបនយននិយមវតាទេសេសុ ទក្ខតិ ទក្ខិតោ ទិក្ខតិ ទិក្ខិតោ "ក្បាលត្រងោល, បួស, បង្អោនចូលទៅ, និយម, កំណត់, ប្រព្រឹត្តវត្ត, អាទេស, ផ្លាស់ប្ដូរ" ភូ. ។ ទក្ខិតោ គុ. "បព្វជិត, អ្នកបួស, អ្នកប្រព្រឹត្តវត្ត" អា. គន្ធោ ឥសីនំ ចិរទក្ខិ តានំ កាយា ចុតោ គច្ចតិ មាលុតេន "ក្លិននៃឥសីទ. ដែលបួសយូរផ្សាយទៅចាកកាយដោយខ្យល់" ។ ចិរទក្ខិតានំ = ចិរប្បព្វជិតានំ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ ទិក្ខុណាតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។