ទិដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...ឃើញហើយ,-គប្បីឃើញ ។ -កហាបណ បុំ. នបុំ. កហាបណៈគឺ...ឃើញហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...គឺ...ឃើញហើយ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃ...គឺ...ឃើញហើយ ។ -ត្ត នបុំ. ភាវៈនៃ...ជា...គឺ...ឃើញហើយ ។ -ធម្ម បុំ. ធម៌គឺសត្វឃើញហើយ, ធម៌គឺសត្វគប្បីឃើញ, អ្នកមានធម៌ឃើញហើយ, (បច្ចុប្បន្ន) ។ -ធម្មគរុក គុ. អ្នកធ្ងន់ក្នុងធម៌គឺសត្វឃើញហើយ,-គឺសត្វគប្បីឃើញ, អ្នកធ្ងន់ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ។ -ធម្មសុខវិហារ បុំ. កិ.នៅនាំមកនូវសេចក្ដីសុខក្នុងធម៌គឺសត្វគប្បីឃើញ, នៅជាសុខក្នុងបច្ចុប្បន្ន ។ -ធម្មិកសម្បរាយិក គុ. ទាំងប្រព្រឹត្តទៅក្នុងធម៌គឺសត្វគប្បីឃើញទាំងប្រព្រឹត្តទៅក្នុងលោកគឺសត្វគប្បីដល់ព្រមក្នុងខាងមុខ, ទាំងបច្ចុប្បន្នទាំងបរលោក (ទិដ្ឋធម្មិក<ទិដ្ឋធម្ម+ណិក = វិ. ទិដ្ឋធម្មេ វត្តតីតិ>ទិដ្ឋធម្មិកោ) ។ -បុព្វ គុ. គឺ...ធ្លាប់ឃើញហើយ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជា...គឺខ្លួនឃើញហើយ ។ -មត្ត គុ. គ្រាន់តែគឺ...ឃើញហើយ ។ -សច្ច គុ. មានសច្ចៈឃើញហើយ ។ ២-ជនជាសត្រូវ (ដូច អរិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...ឃើញហើយ, -គប្បីឃើញ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បរេ ទេស្សតិ នប្បិយាយតិ, បរេហិ វា ទេស្សិយតិ បីយោ ន ករិយតីតិ ទិដ្ឋោ ទិសោ, ទិសី អប្បីតិយំ, តោ. ទិស្សតេ បច្ចក្ខតោ ញាយតេតិ ទិដ្ឋោ, ទិស បេក្ខនេ, ក្តោ. ទុស្សតីតិ ទិដ្ឋោ, ទុស អប្បីតិយំ បេក្ខនេ វា, តោ, ឥការាគមោ, ធាត្វន្តេន សហ ដ្ឋោ. អទស្សិត្ថាតិ ទិដ្ឋោ, ទិស បេក្ខនេ, សាសទិសតោ តស្ស រិដ្ឋោ ចាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន តស្ស រិដ្ឋោ. ទិដ្ឋសទ្ទោ អរិ - ឥក្ខិតត្ថេសុ វត្តតិ. ទិស្វាតិ ទិដ្ឋា, ទិស បេក្ខណេ, ត្វា, ត្វាស្ស រដ្ឋា ចាតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ទិសតោ ត្វាបច្ចយស្ស រដ្ឋា, បទរូបសិទ្ធិយំ ទដ្ឋាតិ ទិស្សតិ. ឯវំ ទិដ្ឋាន, ត្វាន- បច្ចយោ.