ទិន្ន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...ឲ្យហើយ, ប្រគេនហើយ,-ថ្វាយហើយ; វិ. ទីយិត្ថាតិ>ទិន្នំ ។ -កម្ពល នបុំ. សំពត់កម្ពលគឺ...ឲ្យហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃទានគឺ...ឲ្យហើយ ។ -ត្ត នបុំ. ភាវៈនៃ...ជារបស់គឺ...ឲ្យហើយ ។ -ទាន នបុំ. ទានគឺ...ឲ្យហើយ ។ -ទ្វារ នបុំ. ទ្វារគឺ...ឲ្យហើយ ។ -ធន នបុំ. ទ្រព្យគឺ...ឲ្យហើយ ។ -នយ បុំ. ន័យ (សេចក្ដីពន្យល់) ដែល...ឲ្យហើយ ។ -និយាម បុំ. ទំនងនៃទានគឺ...ឲ្យហើយ ។ -បត្ត បុំ. បាត្រគឺ...ឲ្យហើយ ។ -បរិហារ បុំ. វត្ថុជាគ្រឿងនាំទៅ ជុំវិញគឺ...ឲ្យហើយ, វត្ថុជាគ្រឿងរក្សាគឺ...ឲ្យហើយ, គ្រឿងយសគឺ...ឲ្យ ហើយ ។ -បាយាស បុំ. បាយាសគឺ...ឲ្យហើយ ។ -បិណ្ឌបាត បុំ. បិណ្ឌបាតគឺ...ឲ្យហើយ, គុ. មានបិណ្ឌបាតគឺ...ឲ្យហើយ ។ -ភតិ ឥ. ឈ្នួលដែលស្រីនេះឲ្យហើយ, ថ្លៃឈ្នួលគឺ...ឲ្យហើយ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជារបស់គឺ...ឲ្យហើយ ។ -ភេសជ្ជទាន នបុំ. ភេសជ្ជទានគឺ...ឲ្យហើយ, ទានគឺថ្នាំដែលបុគ្គលឲ្យហើយ ។ -លាជនិស្សន្ទ បុំ. វិបាកជាគ្រឿងហូរចេញនៃលាជគឺ...ឲ្យហើយ, អានិសង្ឃនៃលាជដែល...ឲ្យហើយ ។ -សញ្ញា ឥ. សញ្ញាគឺ...ឲ្យហើយ ។ -សញ្ញាវស បុំ. អំណាចនៃសញ្ញាគឺ...ឲ្យហើយ ។ -សម្បត្តិ ឥ. សម្បត្តិគឺ...ឲ្យហើយ ។ -សាដក បុំ. សាដកគឺ...ឲ្យហើយ ។ -សេនាសនទាន នបុំ. សេនាសនទានគឺ...ឲ្យហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...ឲ្យហើយ, ប្រគេនហើយ, -ថ្វាយហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទីយិត្ថាតិ ទិន្នោ, ទា ទានេ, តោ ក្តោ វា, ទាត្វិន្តោតិ និរុត្តិទីបនីសុត្តេន តស្ស ឥន្នោ. ទត្តោតិបិ បាឋោ, សទ្ទនីតិ- ធាតុមាលាយំ បនាយំ នីតិ ទស្សិតា ទានំ ទិន្នន្តិអាទីសុ ហិ ទិន្នសទ្ទដ្ឋានេ ទត្តសទ្ទោ ន ទិស្សតិ, តស្មា ន កថិយតិ, ណភូតោ ទត្តសទ្ទោ, ន ទិដ្ឋោ ជិនភាសិតេ មនសា ទានំ មយា ទិន្នំ, ឥតិ ទិន្នបទំ វិយ ទេវទត្តោ យញ្ញទត្តោ, ទត្តោ ឥតិ ច អាទិកោ បណ្ណត្តិវចនេ ទិដ្ឋោ, សមាសព្យាសតោ បន, តស្មា ទេវទត្តោតិអាទីសុ ទេវេន ទិន្នោតិ សមាសំ កត្វា បណ្ណត្តិវចនត្តា ទិន្នសទ្ទស្ស ទត្តាទេសោ កាតព្វោ សាសនានុរូបេន, ឧបរិ ហិ ទិន្នស្ស ទត្តោ ក្វចិ បណ្ណត្តិយន្តិ លក្ខណំ បស្សិស្សថ, អយមេវ ហិ សាសនេ នីតិ អវិលង្ឃនីយា, ឥទំ បនេត្ថ វវត្ថានំ សក្កដេ ទត្តសទ្ទោវ, ទិន្នសទ្ទោ ន ទិស្សតិ ព្យាសម្ហិ ទិន្នសទ្ទោវ, ទត្តសទ្ទោ ន បាឡិយំ, មនសា ទានំ មយា ទិន្នំ, ទានំ ទិន្នោតិអាទីសុ ធម្មទិន្នា មហាមាយា, ឥច្ចាទីសុ ច បាឡិសូតិ, វិត្ថារត្ថិកេហិ តតោ គហេតព្វា.