ទិវ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កីឡាវិជិគឹសាព្យវហារជ្ជុតិថុតិកន្តិគតិសត្តីសុ ទិព្វតិ "លេង, នៅ, ចង់ឈ្នះ, ពោល, រុងរឿង, ភ្លឺ, សរសើរ, គួរស្រឡាញ់, ទៅ, អាច, មានសមត្ថភាព" ទិ. ។ ទេវោ បុំ. "ទេវតា" មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ សម្មតិទេវោ "ទេវតាដោយសន្មតិ " បានដល់ឥស្សរជនមានព្រះរាជាជាដើម ។ ២/ ឱបបត្តិទេវោ "ទេវតាដោយកំណើតដើម" សព្ទវេវចនៈគឺ ទេវោ សុរោ វិពុទ្ធោ និជ្ជរោ អមរោ មរុ សុធាសី តិទសោ សគ្គវាសី អនិមិសោ ទិវោកោ អមតបាយី សគ្គដ្ឋោ ទេវតា-ស. ។ ៣/ វិសុទ្ធិទេវោ "ទេវតាដោយបរិសុទ្ធ" បានដល់ព្រះពុទ្ធនិងព្រះអរហន្ត-ស. ។ ទេវសព្ទអាចប្រែបាន២យ៉ាងទៀតគឺ ១-អជដាកាស, ផ្ទៃអាកាស, អាកាស =អជដាកាសោ បាលីថា វិគតវលាហនេ ទេវេ "កាលបើផ្ទៃអាកាសស្រឡះ" ។ ២-ភ្លៀង, មេឃ =មេឃោ បាលីថា ទេវោ ច ថោកំ ថោកំ ផុសាយតិ "ទឹកភ្លៀងប៉ះពាល់បន្តិចៗ"-ស. ។ ទេវី ឥ. មានន័យ ២ យ៉ាងគឺ "ព្រះជាយានៃព្រះរាជា, ព្រះរាជិនី, ព្រះរាជទេពី"= រាជភរិយា មួយ, "នាងទេវធីតា" =ទេវធីតា មួយ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិភូជនេ (គជ្ជនេ) ទេវេតិ ទេវយតិ បរិទេវេតិ បរិទេវយតិ ទេវោ បរិទេវោ បរិទេវិត្វា "គ្រហឹម, យំ, ខ្សឹកខ្សួល, ទួញរៀបរាប់" ចុ. ។ អា. បរិទេវោ នាម ញាតិព្យសនាទីហិ ផុដ្ឋស្ស វចីបលាបោ (វិសុទ្ធិមគ្គ ៣/៨៩) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អទ្ធនេ (គន្ធបឹសនេ) ទេវេតិ ទេវយតិ "បុក, កិន គ្រឿងក្រអូប" ចុ. ។