ទិស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
១- អ្នកដែលបុគ្គលគប្បីសម្ដែង ឬ គប្បីឃើញ (ចោរ) ។ ២-ជនជាសត្រូវ (ដូច បច្ចនិក) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកដែលបុគ្គលគប្បីសំដែង ឬគប្បីឃើញ (ចោរ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចន្ទវត្តនាទិវសេន ទិស្សតីតិ ទិសា, ទិស បេក្ខនេ, អ, ថិយំ អា. ទិស្សិយតេ បកាសិយតេតិ ទិសា, ទិស បកាសនេ, អបច្ច, កម្មសាធនោ. បញ្ញត្តំ ជនេន ទេសិយតិ អបទិសិយតីតិ ទិសា, ទិស អបទិសនេ, ឥត្ថិយមតិយវោ វា. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ បន និព្វចនំ កតំ ទិស្សតិ ចន្ទាវដ្ដនាទិវសេន អយំ បុរិមា អយំ បច្ឆិមាតិអាទិនា នានប្បការតោ បញ្ញាយតីតិ ទិសា, បុរត្ថិមទិសាទយោ, តថា çឥមេ អម្ហាកំ គរុដ្ឋានន្តិអាទិនា បស្សិតព្វាតិ ទិសា, មាតាបិតាទយោ. ទិស្សន្តិ សកាយ បុញ្ញក្រិយាយ ឥមេ ទាយកាតិ បញ្ញាយន្តីតិ ទិសា, បច្ចយទាយកា. ទិស្សតិ ឧប្បាទវយាភាវេន និច្ចធម្មត្តា សព្វកាលម្បិ វិជ្ជតីតិ ទិសា, និព្វានន្តិ, តទុទាហរណំ តុ តតោយេវ គហេតព្វំ. ទិស្សតីតិ ទិសា, ធម្មទិសាទិ, ទិសី ឧច្ចារណេ, អ, ថិយំ អា. ញេយ្យានិ មាយេវ ទិសាយញ្ញានិ យមកានិបីតិ បយោគោ. ទិសតីតិ ទិសោ, ទិស អប្បីតិយំ, អ. ទុស្សតីតិ ទិសោ, ទុស អប្បីតិយំ, អ, ឧស្សិ. បរេ ទេស្សតិ នប្បិយាយតិ, បរេហិ វា ទេស្សីយតិ បិយោ ន ករីយតីតិ ទិសោ ទិដ្ឋោ, ទិស អប្បីតិយំ, សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ ទិសី ធាតូតិ ទិស្សតិ, អ. ធាត្វត្ថសង្គហេ បន ទិសតិ ហិំសតិ បរេ វា ន បិយាយតិ បរេហិ វា ន បិយាយិតព្វោតិ ទិសោ ទិដ្ឋោតិ វិគ្គហោ កតោ, ទិស ហិំសាអប្បីតិយំ, អ. ទិសោតិ ច ទិដ្ឋោតិ ច បច្ចាមិត្តស្សាធិវចនមេតំ, អថ វា ទិសោតិ ចោរោ វា បច្ចាមិត្តោ វា, ទិដ្ឋោតិ បច្ចា- មិត្តោយេវ. អត្រិមេ បយោគា ទិសោ ទិសំ យំ តំ កយិរា, វេរី វា បន វេរិនំ មិច្ឆាបណិហិតំ ចិត្តំ, បាបិយោ នំ តតោ ករេតិ ច, ទិសា ហិ មេ ធម្មកថំ សុណន្តូតិ ច, ទិសា ហិ មេ តេ មនុស្សេ ភជន្តុ យេ ធម្មមេវាទបយន្តិ សន្តោតិ ច, យស្សេតេ ចតុរោ ធម្មា , វានរិន្ទ យថា តវ សច្ចំ ធម្មោ ធិតិ ចាគោ, ទិដ្ឋំ សោ អតិវត្តតីតិ ច. ឥមានិ បន បច្ចាមិត្តស្ស, នាមានិ បច្ចាមិត្តោ រិបុ ទិដ្ឋោ, ទិសោ វេរី ច សត្វរិ អមិត្តោ ច សបត្តោ ច ឯវំ បណ្ណត្តិការិសូតិ