ទីឃ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វែង, បណ្ដោយ ។ -ការាយន អ.ន. ឈ្មោះទីឃការាយនៈ ។ -ជាតិក គុ. (សត្វ) មានជាតិដ៏វែង, ប្រកបដោយជាតិវែង, មានជាតិនៃសត្វដ៏វែង (ពស់) (ពហុព្វីហិ, និយុត្តតទ្ធិត, អត្ថិតទ្ធិត) ។ -ទស្សីបុំ. អ្នកឃើញនូវកាលដ៏វែង,-អស់កាលដ៏វែង (ក.ក), អ្នកមានកិ.ឃើញនូវកាលដ៏វែងជាប្រក្រតី,-អស់កាលដ៏វែងជាប្រក្រតី (ស.ត) ។ -នខបរិព្វាជក បុំ. បរិព្វាជកឈ្មោះទីឃនខៈ ។ -និកាយាទិ គុ. (និកាយ) មានទីឃនិកាយជាដើម (ពហុព្វីហិ) ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជា...ដ៏វែង ។ -មន្ធាន នបុំ. កាលដ៏វែង, វេលាដ៏វែង ។ -មន្តរ នបុំ. ចន្លោះនៃកាលដ៏វែង, រវាងនៃកាលដ៏វែង ។ -រត្ត នបុំ. រាត្រីដ៏វែង, គុ. (កាល) មានរាត្រីដ៏វែង; វិ. ទីឃារត្តិ យស្ស សោ>ទីឃរត្តោ ។ -លម្ពិកវាសីបុំ. អ្នកនៅក្នុងក្រុងឈ្មោះទីឃលម្ពិកៈ ។ -វាបី អ.ន. ឈ្មោះទីឃវាបី (បឹងដ៏វែង, ស្រះដ៏វែង) ។ -សោត្តិយ នបុំ. ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកដេកលក់អស់កាលដ៏វៃង; វិ. សុត្តស្ស ភាវោ>សោត្តិយំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វែង, បណ្ដោយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទីឃសរតាយ ទីឃោ, ទីឃសរីរតាយ ទីឃោ, ទីឃ + ណោ. ទូរសទ្ទេន ទវតិ គច្ឆតីតិ ទីឃោ, ទុ គតិយំ, យទាទិនា ឃោ, ឧស្សី.