ទីប
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
១- (សភាវៈ) រុងរឿងក្នុងកណ្ដាលនៃទឹក, (ទ្វីប, កោះ, ប្រទីប, ទីពឹងធម៌ជាទីពឹង); វិ. ជលមជ្ឈេ ទិប្បតីតិ>ទីបោ ។ ២-ព្រះនិព្វាន (ដូច និព្វុតិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) រុងរឿងក្នុងកណ្ដាលនៃទឹក, (ទ្វីប, កោះ, ប្រទីប, ទីពឹង, ធម៌ជាទីពឹង); វិ. ជលមជ្ឈេ ទិប្បតីតិ>ទីបោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទិប្បតីតិ ទីបោ, ទីបកោ វា បទីបោ, ទីបធាតុ, ណោ. ជលមជ្ឈេ ទិប្បតីតិ ទីបោ, ទីបធាតុ, ណោ. ទ្វិធា គតានិ អាបានិ អស្មិំ ហេតុភូតេតិ ទីបោ, ទីបំ, អាការលោបោ, ទ្វិសទ្ទស្ស ទិ, ទីឃោ, [ឋា + អាប]. ទ្វិធា អាបោ សនិទតិ ឯត្ថាតិ វា ទីបោ, សោយេវ ខុទ្ទដ្ឋេន ទីបកោ, កការោ ហិ ខុទ្ទកត្ថវាចកោ. និក្កិលេសានំ បទីបសទិសភាវករណតោ ទីបោ វិយាតិ ទីបោ និព្វានំ, វិយត្ថេ ណោ. ទីបេតិ អន្ធការំ វិធមតិ, តំ តំ វត្ថុំ វា បភាសេតីតិ ទីបោ, ទីប វិធមនេ បកាសនេ វា, ណោ. ទិប្បតិ អរិយានំ ញាណចក្ខុំយេវ បកាសេតីតិ ទីបោ. ទីបសទ្ទោ អន្ត រីបបជ្ជោតបតិដ្ឋានិព្វុតិអត្ថេសុ វត្តតិ.