ទុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជាឧបសគ្គប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ កុច្ឆិត គួរខ្ពើម, លំបាក ឧ. ទុគ្គតំ, ទុក្ខំ,-ឦស តិចតួច ឧ. អប្បកំ ភិក្ខំ យស្មឹ សោ>ទុព្ភិក្ខោ "បាយតិចក្នុងប្រទេសឯណា ប្រទេសនោះឈ្មោះថា ទុព្ភិក្ខ" ។ -វិរូបត្ត ប្លែក, គួរខ្ពើម, អាក្រក់ ឧ. វិរូបោ វណ្ណោ យស្ស សោ>ទុព្វណ្ណោ "សម្បុរនៃជនឯណាប្លែក ឬ គួរខ្ពើម ឬ អាក្រក់ជននោះឈ្មោះថា ទុព្វណ្ណ" ។ -អសោភណ មិនល្អ, អាក្រក់ ឧ. ទុម្មុខោ "ជនមានមុខអាក្រក់" ។ -អភាវ មិនមានស្ដួចស្ដើង ឧ. ទុប្បញ្ញ "ជនគ្មានប្រាជ្ញា" ។ -អសមិទ្ធិ មិនសម្រេច ឧ. ទុស្សស្ស "សន្ទូងខូចខាត, សន្ទូងអាក្រក់" ។ -កិច្ឆ ក្រ លំបាក ឧ. ទុក្ករំ "អំពើដែលជនធ្វើបានដោយក្រ" ។ -អនន្ទន សេចក្ដីមិនត្រេកអរ ឧ. ទុក្ខីទុម្មនោ "ជនមានសេចក្ដីទុក្ខមានចិត្តអាក់អន់, តូចចិត្ត" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ ទវតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។ ទុមោ បុំ. "ដើមឈើ, ព្រឹក្សា"ឡើងទៅ" ។ ទូតោ បុំ. "អ្នកដែលប្រើឲ្យទៅ, ទូត" ។ ទព្វំ នបុំ. "របស់, វត្ថុ, របស់ដ៏សមគួរ, ការមាន ឬ ជា, ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាជ្ញា, ការចេះដឹង, ឈើ" ។ ទព្វី ឥ. "វែក" (សូចិ) ប៉ុន្តែមោគ្គល្លាយនព្រឹត្តិពោលថា<ទរ៑=វិទារណេ "បំបែក, ញែក" ។ ទព្វោ-ព្វំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីឆ្មើងឆ្មៃ, ការក្រអឺតក្រទម" ។ ទព្វោ=អហង្ការោ ។ គព្វនំ=ទព្វនំ ។ -ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិតាបេ ទុយតេ ទុនោ ទុតោ ឧបទ្ទុតោ "ធ្វើឲ្យក្ដៅក្រហាយ, ឲ្យលំបាក" ទិ. ។ ឧបទ្ទវោ បុំ. "ឧបទ្រព, ចង្រៃ, ឲ្យក្ដៅក្រហាយ (ឧប+ទុ+អ សូចិ); វិ. ឧបគន្ត្វា ទុណោតីតិ>ឧបទ្ទវោ, ឧបគន្ត្វា ទវតិ បីឡេតីតិ វា ឧបទ្ទវោ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ ទុណោតិ ទុណាតិ ទុនាតិ "បៀតបៀន" សុ, កី. ។ មិត្តទ្ទុ បុំ. "អ្នកទ្រុះមិត្រ" ។ ទុមោ បុំ. "ឈើ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជាឧបសគ្គប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ កុច្ឆិត គួរខ្ពើម, លំបាក ឧ. ទុគ្គតំ, ទុក្ខំ,-ឦស តិចតួច ឧ. អប្បកំ ភិក្ខំ យស្មឹ សោ>ទុព្ភិក្ខោ "បាយតិចក្នុងប្រទេសឯណា ប្រទេសនោះឈ្មោះថា ទុព្ភិក្ខ" ។ -វិរូបត្ត ប្លែក, គួរខ្ពើម, អាក្រក់ ឧ. វិរូបោ វណ្ណោ យស្ស សោ>ទុព្វណ្ណោ "សម្បុរនៃជនឯណាប្លែក ឬ គួរខ្ពើម ឬ អាក្រក់ជននោះឈ្មោះថា ទុព្វណ្ណ" ។ -អសោភណ មិនល្អ, អាក្រក់ ឧ. ទុម្មុខោ "ជនមានមុខអាក្រក់" ។ -អភាវ មិនមានស្ដួចស្ដើង ឧ. ទុប្បញ្ញ "ជនគ្មានប្រាជ្ញា" ។ -អសមិទ្ធិ មិនសម្រេច ឧ. ទុស្សស្ស "សន្ទូងខូចខាត, សន្ទូងអាក្រក់" ។ -កិច្ឆ ក្រ លំបាក ឧ. ទុក្ករំ "អំពើដែលជនធ្វើបានដោយក្រ" ។ -អនន្ទន សេចក្ដីមិនត្រេកអរ ឧ. ទុក្ខីទុម្មនោ "ជនមានសេចក្ដីទុក្ខមានចិត្តអាក់អន់, តូចចិត្ត" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ ទវតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។ ទុមោ បុំ. "ដើមឈើ, ព្រឹក្សា"ឡើងទៅ" ។ ទូតោ បុំ. "អ្នកដែលប្រើឲ្យទៅ, ទូត" ។ ទព្វំ នបុំ. "របស់, វត្ថុ, របស់ដ៏សមគួរ, ការមាន ឬ ជា, ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាជ្ញា, ការចេះដឹង, ឈើ" ។ ទព្វី ឥ. "វែក" (សូចិ) ប៉ុន្តែមោគ្គល្លាយនព្រឹត្តិពោលថា<ទរ៑=វិទារណេ "បំបែក, ញែក" ។ ទព្វោ-ព្វំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីឆ្មើងឆ្មៃ, ការក្រអឺតក្រទម" ។ ទព្វោ=អហង្ការោ ។ គព្វនំ=ទព្វនំ ។ -ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិតាបេ ទុយតេ ទុនោ ទុតោ ឧបទ្ទុតោ "ធ្វើឲ្យក្ដៅក្រហាយ, ឲ្យលំបាក" ទិ. ។ ឧបទ្ទវោ បុំ. "ឧបទ្រព, ចង្រៃ, ឲ្យក្ដៅក្រហាយ (ឧប+ទុ+អ សូចិ); វិ. ឧបគន្ត្វា ទុណោតីតិ>ឧបទ្ទវោ, ឧបគន្ត្វា ទវតិ បីឡេតីតិ វា ឧបទ្ទវោ (សូចិ) ។