ទុច្ចរិត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ប្រព្រឹត្តអាក្រក់; វិ. ទុដ្ឋុ ចរិតំ>ទុច្ចរិតំ, គុ. (កម្ម) ដែលបុគ្គលប្រព្រឹត្តអាក្រក់, ទុដ្ឋុ ចរិយតេតិ>ទុច្ចរិតំ ។ -កម្ម នបុំ. កម្មដែលបុគ្គលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ហើយ ។ -ប្បវេសន នបុំ. កិ. ចូលទៅនៃទុច្ចរិត, កិ. ញ៉ាំងទុច្ចរិតឲ្យចូលទៅ ។ -ផលានុភាវ បុំ. អានុភាពនៃផលនៃទុច្ចរិត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ប្រព្រឹត្តិអាក្រក់; វិ. ទុដ្ឋុ ចរិតំ>ទុខ្ខរិតំ; គុ. (កម្ម) ដែលបុគ្គលប្រព្រឹត្តអាក្រក់; វិ. ទុដ្ឋុ ចរិយតេតិ>ទុច្ចរិតំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទុ កុច្ឆិតំ ចរិតំ ទុច្ចរិតំ, ទុបុព្វ - ចរ ចរណេ, តោ. ទុដ្ឋុ ចរិតំ កិលេសេហិ វា ទូសិតំ ចរិតំ ទុច្ចរិតំ, ចរធាតុ, តោ, អាគមោ.