ទុដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺទោសប្រទូស្ដហើយ, បុគ្គលគឺទោសប្រទូស្ដហើយ, អាក្រក់, កាច, កំណាច ។ -កុដ្ឋិអា.បុំ. នែបុរសមានរោគឃ្លង់កំណាច, ម្នាលបុរសមានរោគឃ្លង់គឺទោសប្រទូស្តហើយ (នែអាគំលង់កំណាច) ។ -គាមណិរាជ បុំ. ព្រះរាជាព្រះនាមទុដ្ឋគាមណិ ។ -ចោរ បុំ. ចោរកំណាច, ចោរគឺទោសប្រទូស្ដហើយ ។ -តិត្ថិយ បុំ. តិត្ថិយកំណាច, តិត្ថិយអាក្រក់, តិត្ថិយគឺទោសប្រទូស្ដហើយ ។ -ទាសិអា.ឥម្នាលទាសីកំណាច, ម្នាលទាសីអាក្រក់ ។ -នហាបិត បុំ. ជាងកំណោរកំណាច,-អាក្រក់ ។ -បុត្ត បុំ. កូនកំណាច, កូនអាក្រក់ ។ -បោតក បុំ. កូនកំណាច, កូនកាច, កូនអាក្រក់ ។ -ហត្ថីបុំ. ដំរីកំណាច, ដំរីកាច ។ -ហត្ថិបោតក បុំ. កូននៃដំរីកាច,-កាច,-ដំរីកាច ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺទោសប្រទូស្តហើយ, បុគ្គលគឺទោសប្រទូស្តហើយ, អាក្រក់, កាច, កំណាច ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទុសិតព្វោតិ ទុដ្ឋោ, ទុស អប្បីតិយំ, តោ. ទោសេន ទុសិយតេតិ ទុដ្ឋោ ទូសិតោ ទោសិតោ វា, ទុស ទោសនេ, តោ, ធាត្វន្តេន តស្ស ដ្ឋាទេសោ. ទុសីយិត្ថាតិ ទុដ្ឋោ, ទុស ទូសនេ, តោ, សានន្តរស្ស តស្ស ឋោ, ធាត្វន្តស្ស បររូបត្តំ, សំយោគាទិស្ស បឋមត្តំ.