ទុទ្ទម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ជន) គឺបុគ្គលទូន្មានបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទមិយតេតិ>ទុទ្ទមោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ជន) គឺបុគ្គលទូន្មានបានដោយលំបាក, -ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទមិយតេតិ>ទុទ្ទមោ ។
(ជន) គឺបុគ្គលទូន្មានបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទមិយតេតិ>ទុទ្ទមោ ។
(ជន) គឺបុគ្គលទូន្មានបានដោយលំបាក, -ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទមិយតេតិ>ទុទ្ទមោ ។