ទុទ្ទស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ទោស) គឺបុគ្គលឃើញបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទស្សិយតេតិ>ទុទ្ទសំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ទោស) គឺបុគ្គលឃើញបានដោយលំបាក, -ដោយកម្រ; វិ. ទុដ្ឋុ ទស្សិយតេតិ>ទុទ្ទសំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទុក្ខេន បស្សិតព្វោតិ ទុទ្ទសោ, ទុបុព្វ - ទិស បេក្ខណេ, ខោ, ឥស្ស, ទ្វិត្តំ.