ទុប្បដិបន្ន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺបុគ្គលដើរទៅបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ, ដែលបុគ្គលប្រតិបត្តមិនល្អហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺបុគ្គលដើរទៅបានដោយលំបាក, -ដោយកម្រ ។ ដែលបុគ្គលប្រតិបត្តិមិនល្អហើយ ។