ទុប្បមុញ្ចសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺ...ស្រាយ (ដោះ) បានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ ។បទានុក្រមធម្មបទគឺ...ស្រាយ (ដោះ) បានដោយលំបាក, -ដោយកម្រ ។