ទុប្បរាមដ្ឋ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺបុគ្គលពាល់ត្រូវ (ស្ទាបអង្អែល, ចាប់, កាន់) មិនល្អហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺបុគ្គលពាល់ត្រូវ (ស្ចាបអង្អែល, ចាប់, កាន់) មិនល្អហើយ ។