ទុព្ភិក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានភិក្ខា (បាយ) គឺបុគ្គលបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ (ទុរភិក្ស); វិ. ទុល្លភា ភិក្ខា យស្មឹ សោ>ទុព្ភិក្ខោ ។ -កាល បុំ. កាលមានបាយគឺបុគ្គលបានដោយក្រ, កាលនៃ...មានបាយគឺ... ។ -ភយ នបុំ. ភ័យគឺទុរភិក្ស, ភ័យកើតអំពីទុរភិក្ស, ភ័យគឺភិក្ខាដែលបុគ្គលបានដោយលំបាក,-ដោយកម្រ, ភ័យកើតអំពីភិក្ខាដែល... ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានភិក្ខា (បាយ) គឺបុគ្គលបានដោយលំបាល, -ដោយក្រ (ទុកើក្ស); វិ. ទុល្លភា ភិក្ខា យស្មឹ សោ>ទុព្ភិក្ខោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភិក្ខាយ ទុល្លភភាវោ ទុព្ភិក្ខោ. អញ្ញត្ថ បន កាលោ វា ទេសោ វា çទុល្លភា ភិក្ខា ឯត្ថាតិ ទុព្ភិក្ខោតិ វុត្តោ. ភិក្ខានំ អភាវោ ទុព្ភិក្ខំ, អភាវត្ថោបិ ទុសទ្ទោ អត្ថិ, យថា ទុស្សីលោ ទុប្បញ្ញោតិ.