ទុម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ដែលជនកាត់ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់កិច្ចមានសម្ភារៈ (គ្រឿង ឬ គ្រឿងប្រុង) របស់ផ្ទះជាដើម (ឈើ, ដើមឈើ); វិ. ទុនីយតិ គេហសម្ភារា ទិអត្ថាយ ហឹសិយតិ ឆិន្ទិយតីតិ>ទុមោ ។ ល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(គ្រឿង ឬគ្រឿងប្រុង) របស់ផ្ទះជាដើម (ឈើ, ដើមឈើ); វិ. ទុនីយតិ គេហសម្ភារាទិអត្ថាយ ហឹសិយតិ ឆិន្ទិយតីតិ>ទុមោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទុនីយតិ គេហសម្ភារាទិអត្ថាយ ហិំសីយតិ ឆិន្ទីយតិ, បណ្ណបុប្ផាទិ- អត្ថិកេហិ វា បណ្ណបុប្ផាទិហរណេន បីឡីយតីតិ ទុមោ, ទុ ហិំសាយំ, មប្បច្ចយោ. មូលាទិវសេន វេបុល្លំ ទវតិ គច្ឆតីតិ ទុមោ. ទវតិ ឧទ្ធំ គច្ឆតិ វុទ្ធិំ វិរុឡ្ហិំ វេបុល្លំ អាបជ្ជតីតិ វា ទុមោ រុក្ខោ. ទវតិ គច្ឆតិ មូលក្ខន្ធសាខាវិដបបត្តបល្លវបុប្ផផលេហិ វុទ្ធិំ វិរូឡ្ហិំ វេបុល្លំ បាបុណាតីតិ វា ទមោ, ទុ គតិយំ, មោ. ទវតិ វឌ្ឍតីតិ ទុមោ, ទុ វុទ្ធិយំ, មោ.