ទុម្ព៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អទ្ទនេ ទុម្ពេតិ ទុម្ពយតិ "បំផ្លាញ, ធ្វើឲ្យអន្តរាយ" ចុ. ។