ទុម្មេធបទានុក្រមធម្មបទអ្នកមានប្រាជ្ញាគឺទោសប្រទូស្តហើយ (អ្នកឥតប្រាជ្ញា, មនុស្សល្ងង់, មនុស្សខ្លៅ); វិ. ទុដ្ឋា មេធា យស្ស សោ>ទុម្មេធោ ។