ទុយ្យុត្តសុយុត្តក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កម្មគឺបុគ្គលគប្បីប្រកបអាក្រក់ហើយនិងកម្មគឺបុគ្គលប្រកបល្អហើយ (ទុយ្យុត្ត<ទុ+យុជ៑+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កម្មគឺបុគ្គលគប្បីប្រកបអាក្រក់ហើយនិងកម្មគឺបុគ្គលប្រកបល្អហើយ (ទុយ្យត្តុ<ទុ+យុជ+ត) ។
កម្មគឺបុគ្គលគប្បីប្រកបអាក្រក់ហើយនិងកម្មគឺបុគ្គលប្រកបល្អហើយ (ទុយ្យុត្ត<ទុ+យុជ៑+ត) ។
កម្មគឺបុគ្គលគប្បីប្រកបអាក្រក់ហើយនិងកម្មគឺបុគ្គលប្រកបល្អហើយ (ទុយ្យត្តុ<ទុ+យុជ+ត) ។