ទុស្សស្សសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរមានសំទូងអាក្រក់, មានសំទូងគឺបុគ្គលបានដោយកម្រ ។បទានុក្រមធម្មបទមានសំទូងអាក្រក់, មានសំទូងគឺបុគ្គលបានដោយក្រ ។