ទេយ្យធម្ម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទេយ្យធម៌, ធម៌គឺជនគប្បីឲ្យ; វិ. ទាតព្វោតិ>ទេយ្យោ, ទេយ្យោ ធម្មោ>ទេយ្យធម្មោ (បានដល់វត្ថុ១០យ៉ាងមានបាយ ឬ ចំណីជាដើម) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទេយ្យធម៌, ធម៌គឺជនគប្បីឲ្យ; វិ. ទាតព្វោតិ>ទេយ្យោ, ទេយ្យោ ធម្មោ>ទេយ្យធម្មោ ។
ទេយ្យធម៌, ធម៌គឺជនគប្បីឲ្យ; វិ. ទាតព្វោតិ>ទេយ្យោ, ទេយ្យោ ធម្មោ>ទេយ្យធម្មោ (បានដល់វត្ថុ១០យ៉ាងមានបាយ ឬ ចំណីជាដើម) ។
ទេយ្យធម៌, ធម៌គឺជនគប្បីឲ្យ; វិ. ទាតព្វោតិ>ទេយ្យោ, ទេយ្យោ ធម្មោ>ទេយ្យធម្មោ ។