ទេវទត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភិក្ខុឈ្មោះទេវទត្ត, សក្យៈឈ្មោះទេវទត្ត ។ -បក្ខិក គុ. អ្នកប្រព្រឹត្តទៅក្នុងពួកនៃភិក្ខុឈ្មោះទេវទត្ត ឬ អ្នកគប់រកនូវពួកនៃភិក្ខុឈ្មោះទេវទត្ត; វិ. ទេវទត្តបក្ខេ វត្តតីតិ>ទេវទត្តបក្ខិកោ, ទេវទត្តបក្ខេ ភជតីតិ វា>ទេវទត្តបក្ខិកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភិក្ខុឈ្មោះទេវទត្ត, សក្យៈឈ្មោះទេវទត្ត ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទេវេន ទិន្នោ ទេវទត្តោ, ទិន្នសទ្ទស្ស ទត្តោ សមាសេ. ទេវទត្តិយន្តិបិ បាឋោ, និច្ចំ សក្កាទិតោ ទត្តិយោ. ឯវំ ព្រហ្មទត្តោ, យញ្ញទត្តោ. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ ឯត្ថ ច ទេវទត្តន្តិ ឥទំ សក្កដភាសាតោ នយំ គហេត្វា វុត្តំ, ន បាឡិតោ, បាឡិនយញ្ហិ បត្វា ទេវទត្តិយន្តិ វា ទេវទិន្នន្តិ វា រូបេន ភវិតព្វំ, តថា ហិ ពោធិសត្តោ ច មទ្ទី ច សម្មោទមានា សក្កទត្តិយេ អស្សមេ វសិំសូតិ បាឡិនយានុរូបោ អដ្ឋកថាបាឋោ ទិស្សតិ, តស្មា ឯត្ថេវំ វទាម ទត្តសទ្ទស្ស ឋានម្ហិ, ទត្តិយន្តិ រវោ គតោ ទេវទត្តិយបត្តោ ច, អស្សមោ សក្កទត្តិយោតិ អយំ នីតិ សាធុកំ មនសិកាតព្វាតិ វុត្តំ.