ទេវទត្តិយធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទ្រព្យដែលទេវតាឲ្យហើយ, ទ្រព្យដែលព្រះសម្មតិទេពប្រទានហើយ (ទេវទត្តិយ<ទេវ+ទិន្ន, ផ្លាស់ទិន្ន>ទត្ត ឬ ទត្តិយ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទ្រព្យដែលទេវតាឲ្យហើយ, ទ្រព្យដែលព្រះសម្មតិទេពប្រទានហើយ (ទេវទត្តិយ<ទេវ+ទិន្ន, ផ្លាស់ ទិន្ន>ទត្ត ឬ ទត្តិយ) ។