ទ្វរ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សំវរណេ ទ្វរតិ ទ្វារតិ "រវាំង, បិទ, រក្សា" ភូ. ។ ទ្វារា ឥ. ទ្វារំ នបុំ. "ទ្វារ, បង្អួច, រន្ធនៃរាងកាយដូចជា ភ្នែកច្រមុះជាដើម, ឧបាយ, ផ្លូវត្រូវ" ។ វិ. ទ្វារន្តិ សិវរន្តិ រក្ខន្តិ ឯតេនាតិ ទ្វារំ (សូចិ) ។ ម្យ៉ាងទៀតថា ទ្វារំ (<ទ្វិ+អរ៑+អ); វិ. ទ្វេ កវាដា អរន្តិ គច្ឆន្តិ បវត្តន្តីតិ ទ្វារំ (សូចិ) ។