ទ្វារ, ទ្វារា

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(វត្ថុ ឬ សន្ទះ) ជាគ្រឿងបិទ (ទ្វារ); វិ. ទ្វារតិ សំវរតិ ឯតេនាតិ>ទ្វារំ ។ ម្យ៉ាងទៀត ទ្វារ<ទ្វិ+អរ+អ = ទីជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃសន្ទះទាំងពីរ; វិ. ទ្វេ កវាដានិ អរន្ត្យត្រេតិ>ទ្វារំ ។ -កោដ្ឋក បុំ. ស៊ុមនៃទ្វារ, ស៊ុមជិតទ្វារ, ខ្លោងនៃទ្វារ ។ -កោដ្ឋកាភិមុខ គុ. អ្នកមានមុខឆ្ពោះទៅកាន់ស៊ុមនៃទ្វារ ។ -អដ្ដាលកយុត្ត គុ. ប្រកបដោយទ្វារនិងប៉ម ។ -អន្តរ នបុំ. ចន្លោះនៃទ្វារ, ខាងក្នុងនៃទ្វារ ។ -បាការាទិ គុ. (ទី) មានទ្វារនិងកំពែងជាដើម ។ -បាល បុំ. អ្នករក្សានូវទ្វារ (នាយទ្វារ); វិ. ទ្វារំ បាលេតីតិ>ទ្វារបាលោ ។ -ពាហមេ នៃទ្វារ ។ -មជ្ឈ នបុំ. កណ្ដាលនៃទ្វារ ។ -រក្ខិត គុ. មានទ្វាររក្សាហើយ, រក្សាហើយនូវទ្វារ ។ -សមីប គុ. ជិតនៃទ្វារ ។ -សម្មុខ នបុំ. ទីចំមុខនៃទ្វារ, ទីប្រទល់មុខនៃទ្វារ ។ -សហស្សយុត្ត គុ. ប្រកបដោយពាន់នៃទ្វារ ។