ធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទ្រព្យ; វិ. មមយិទន្តិ ធនាយិតព្វំ សទ្ទាយិតព្វន្តិ>ធនំ = វត្ថុគឺបុគ្គលគប្បីពោលថា «នេះរបស់អញ» ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទ្រព្យ; វិ. មម យិទន្តិ ធនាយិតព្វំ សទ្ទាយិតព្វន្តិ>ធនំ =វត្ថុគឺបុគ្គលគប្បីពោលថា៖ នេះ របស់អញ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ធនីយតីតិ ធនំ, ធន សទ្ទេ, អ. មមយិទន្តិ ធនាយិតព្វំ សទ្ទាយិតព្វន្តិ ធនំ, ធន សទ្ទេ, អ, អយំ បន ធាតុ ឥច្ឆាយម្បិ វត្តតិ មាតា ហិ តវ ឥរន្ធតិ, វិធូរស្ស ហទយំ ធនិយ្យតីតិ បាឡិ និទស្សនំ, តត្ថ ធនិយ្យតីតិ បត្ថេតិ ឥច្ឆតិ. ទលិទ្ទភាវំ ជនេតីតិ ធនំ, ជន ជននេ, អ, ជស្ស ធោ. ទលិទ្ទភាវំ ធនេន្តីតិ ធនា, ធុ ធំសនេ, យុបច្ចយោ. អត្តនោ សាមិកំ តោសេន្តីតិ ធនា, ធន តោសនេ, អបច្ចយោ.