ធនិក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ម្ចាស់បំណុល, អ្នកខ្ចី (ដូច ឧត្តមណ្ណ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ធនំ វុឌ្ឍត្ថំ បយោជេតីតិ ធនិកោ, បយោជេតិតទ្ធិតេ ណិកោ.