ធនី

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកមានទ្រព្យ, អ្នកស្ដុកស្ដម្ភ (ដូច ឥព្ភ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ធនំ អស្សត្ថីតិ ធនី, អស្សត្ថ្យត្ថេ ឦ.