ធន៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធញ្ញេ ធន្តិ ធនតិ ធនិតំ "មានជោគជ័យ, មានសិរីសួរស្ដី, លាភ, ចំរើន" ភូ. ។ ធញ្ញំ នបុំ. "ធញ្ញ" គឺប្រកបដោយសម្បត្តិ ៣ ប្រការគឺ សិរី, បុណ្យនិងប្រាជ្ញា តែថាបើមានធញ្ញៈ និងបុញ្ញៈលាយជាមួយផងដូចជា ធញ្ញបុញ្ញលក្ខណសម្បន្នំ "ដល់ព្រមដោយធញ្ញលក្ខណៈនិងបុណ្យ" ។ ម្យ៉ាងទៀតថា ធញ្ញជាតិ សំដៅយកស្រូវគ្រប់យ៉ាងព្រមទាំងស្រងែ, ពោត, សណ្ដែកជាដើម បាលីថា នត្ថិធញ្ញ សមំធនំ "ទ្រព្យស្មើដោយធញ្ញជាតិមិនមានទេ" ។ ម្យ៉ាងទៀតជាឈ្មោះឱសថពិសេសម្យ៉ាង-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ ធនតិ ធនេតិ ធនយតិ "ចេញសំឡេង" ភូ. ចុ. ។ ធនី ឥ. "សូរ, សំឡេង" =សទ្ទោ, គុ. "អ្នកមានទ្រព្យធន"-ស. ។ ធនំ នបុំ. "ធនធានទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់" វិ. មម ឥទន្តិ ធនាយិតព្វំ សទ្ទាយិតព្វន្តិ ធនំ-ស. ។ ធាតុនេះជានាមធាតុក៏បាន ។ ធនិតំ គុ. "មានសំឡេង, មានសំឡេងតឹង" ជាគូផ្ទុយនិង សិថិលំ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
យាចនេ ធនីយតិ "សូម, អង្វរ, ប្រាថ្នា, ចង់បាន" ទិ. ។ អា. វិធុរស្ស ហទយំ ធនីយតិ "សូម ឬ ចង់បាននូវបេះដូង ឬ ដួងចិត្តនៃវិធុរបណ្ឌិត" ។ ធនីយតិ=បត្ថេតិ ។ (វិធុរជាតក) ធាតុនេះមិនប្រើសាធារណ៍ទេ ។