ធម្មានុស្សតិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងរលឹកតាមនូវធម៌, ជាគ្រឿងរលឹករឿយៗនូវធម៌; វិ. ធម្មំ អនុស្សរតិ ឯតាយាតិ>ធម្មានុស្សតិ ។ -អាទិ គុ. (អនុស្សតិ) មានធម្មានុស្សតិជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងរលឹកតាមនូវធម៌, ជាគ្រឿងរលឹករឿយៗនូវធម៌; វិ. ធម្មំ អនុស្សរតិ ឯតាយាតិ>ធម្មានុស្សតិ ។