ធាតិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ស្ត្រី) អ្នកទ្រទ្រង់នូវកុមារ (ម៉ែដោះ, មេនំ, ភីលៀង, បងចិញ្ចឹម, បងរក្សា); វិ. កុមារេ ទធាតីតិ>ធាតិ, (ប្រើកិរិយាសព្ទជាធរតិក៏បាន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ស្ត្រី) អ្នកទ្រទ្រង់នូវកុមារ (ម៉ែដោះ, មេនំ, ភីលៀង, បងចិញ្ចឹម, បងរក្សា); វិ. កុមារ ទធាតីតិ>ធាតិ; (ប្រើកិរិយាសព្ទជាធរតិក៏បាន) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុមារេ ធរតីតិ ធាតិ ឧបមាតា, ធាតី វា, ក្វចាទិនា ឧត្តរ- ទីឃោ, ធា ធារណេ, តិ. អត្តនោ សភាវំ វា បរេសំ ឥត្ថីនំ បុត្តំ វា ខីរំ វា ធារេតីតិ ធាតិ, ធាត្វត្ថវិគ្គហោយំ, ធា ធារណេ, តិ. ធាតិសទ្ទោ ឥការន្តោ ឥត្ថិលិង្គោ.