ធារ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ធារណេ ធារេតិ ធារយតិ អាធារកោ អាធារោ "ទ្រទ្រង់, តាំង, ទទួលរ៉ាប់រង" ចុ. ។ ធម្មោ បុំ. "ធម៌, សភាព, ធម្មតា, សេចក្ដីកើតឯង, ហេតុ, ប្រក្រតី, ធម្មជាតិ, អារម្មណ៍នៃចិត្ត, ច្បាប់" ។