ធុតង្គគុណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គុណគឺធុតង្គ, គុណគឺអង្គនៃធម៌ជាគ្រឿងកំចាត់បង់នូវកិលេស; វិ. កិលេសេ ធុនាតិ ឯតេនាតិ>ធុតោ, ធុតស្សអង្គំ>ធុតង្គំ, ធុតង្គំ ឯវ គុណោ>ធុតង្គគុណោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គុណគឺធុតង្គ, គុណគឺអង្គនៃធម៌ជាគ្រឿងកំចាត់បង់នូវកិលេស; វិ. កិលេសេធុនាតិ ឯតេនាតិ>ធុតោ, ធុតស្ស អង្គំ>ធុតង្គំ, ធុតង្គំ ឯវ គុណោ>ធុគង្គគុណោ ។