ធុព្វ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ហឹសាយំ ធុព្វតិ "បៀតបៀន, បោកប្រាស់" ភូ. ។ ធុត្តោ បុំ. "អ្នកលេង, អ្នកលេងល្បែងស៊ីសង, អ្នកបោកប្រាស់, អ្នកគៃបំបាត់ (ធុព្វ៑+សូចិ)" ។