ធេ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បានេ ធយតិ ធិយតិ "ផឹកទឹក, បៅដោះ" ភូ. ។ ធេនុ ឥ. "មេគោ" បំបៅដោះ; វិ. ធយតិ បិវតិ ឥតោ ខីរំ បោតកោតិ ធេនុ ។ ធេនុ សព្ទដោយច្រើនប្រែថាមេគោបំបៅដោះ តាមពិតអាចប្រើទូទៅដល់សត្វបំបៅកូនទាំងអស់ ឧ. គោធេនុ អស្សធេនុ មិគធេនុ ។ ល ។ (ធេ+នុ) ។ ម្យ៉ាងទៀតធេនុ (<ធា+នុ) ដោយមោគ្គល្លានសូត្រថាធាស្សេចផ្លាស់ ធា ធាតុ ជា ធេ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទសង្ឃាតេសុ ធាយតិ "ចេញសំឡេង, ប្រហារ" ភូ. ។