ធេនុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គោញ៉ាំងកូនឲ្យបៅនូវដោះ (មេគោ); វិ. ធយតិ បិវតិ ឥតោ ខីរំ បោតកោតិ>ធេនុ, វច្ឆំ បាយេតីតិ វា>ធេនុ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គោញ៉ាំងកូនឲ្យបៅនូវដោះ (មេគោ); វិ. ធយតិ បិវតិ ឥយោ ខីរំ បោតកោតិ>ធេនុ ។ វច្ឆំ បាយេតីតិ វា>ធេនុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ធារេតីតិ ធេនុ គាវី, ធា ធារណេ, ធាស្សេ ចេតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន នុក៑ អាស្សេ ច. ឥតោ បោតកោ ខីរំ ធយតិ បិវតីតិ ធេនុ, ធេ បានេ, នុក៑. ធេតិ ធាយតិ វច្ឆំ បាយេតីតិ ធេនុ, ធេ បាយេ, ហនាទីហិ ណុនុតវោតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន នុបច្ចយោ. ខីរំ ធារេតីតិ ធេនុ, ធា ធារណេ, នុ. គោធេនុ, អស្សធេនុ, មិគធេនូតិ ធេនុសទ្ទោ សាមញ្ញវសេន សបោតិកាសុ តិរច្ឆានគតិត្ថីសុ វត្តតិ, ឯវំ សន្តេបិ យេភុយ្យេន គាវិយំ វត្តតិ, តថា ហិ សត្ត ធេនុសតេ ទត្វាតិ បាឡិ ទិស្សតិ. ធេនុសទ្ទោ ឧការន្តោ ឥត្ថិលិង្គោ.