នង្គល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
នង្គល (នង្គល<នង្គ+លុ+អ = វិ. ភូមិនង្គំ ករោន្តោ លុនាតីតិ>នង្គលំ) ។ -កូដត្ថេរ បុំ. ព្រះថេរៈឈ្មោះនង្គលកូដៈ ។ -ផាលាទិឧបករណបូរ គុ. ដ៏ពេញដោយគ្រឿងឧបករណ៍មាននង្គ័លនិងផាលជាដើម ។ -សីស នបុំ. សីសៈនៃនង្គ័ល, យាមនៃនង្គ័ល (តាមទម្លាប់ថាភ្លៀងនៃនង្គ័ល) ។ -សីសមត្តក្ខន្ធ គុ. មានដើមប៉ុនយាមនៃនង្គ័ល, មានដើមមានសីសៈនៃនង្គលជាប្រមាណ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
នង្គ័ល; នង្គល<នង្គ+លុ+អ= វិ. ភូមិនង្គំ ករោន្តោ លុនាតីតិ>នង្គលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តិណញ្ច កដ្ឋញ្ច នាសេត្វា គលន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ នង្គលំ, នបុព្វ - គល គតិម្ហិ, អ, និគ្គហីតាគមោ. ភូមិំ នង្គំ អនង្គំ ករោន្តោ លុនាតីតិ នង្គលំ, នង្គសទ្ទូបបទ - លូ ឆេទនេ, អ.