នទី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាតិ) ហូរទៅរឿយៗ ឬ បន្លឺរឿយៗ (មេទឹក, ស្ទឹង, ទន្លេ); វិ. អភិក្ខណំ នទតីតិ>នទី ។ -អាទិសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយប្រទេសមានស្ទឹងជាដើម ។ -ចរកកាកជាតក នបុំ. ជាតកគឺបណ្ឌិតកំណត់ដោយក្អែកត្រាច់ទៅក្នុងស្ទឹង ។ -តិត្ថ នបុំ. កំពង់នៃស្ទឹង,-នៃទន្លេ, កំពង់ឰដ៏ទន្លេ ។ -តីរ នបុំ. ឆ្នេរនៃទន្លេ, ត្រើយនៃទន្លេ ។ -បទេស បុំ. ប្រទេសនៃស្ទឹង,-នៃទន្លេ ។ -សោត បុំ. ខ្សែនៃទឹកទន្លេ, ខ្សែនៃទឹកស្ទឹង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាតិ) ហូរទៅរឿយៗឬបន្លឺរឿយៗ (មេទឹក, ស្ទឹង, ទន្លេ); វិ. អភិក្ខណំ នទតីតិ>នទី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អភិក្ខណំ នទតីតិ នទី. នទតិ សទ្ទំ ករោតីតិ វា នទី, នទ សទ្ទេ, អ, នទាទិតោ វា ឦ. តេសុ វនាទីសុ នទតីតិ នទី, នទ អព្យត្តសទ្ទេ, អ, ថិយំ ឦ. នទ ឥ ឥតិ ធាតុទ្វយវសេន បន នទន្តី គច្ឆតីតិ នទីតិបិ និព្វចនំ វទន្តិ. នទន្តោ ឯតីតិ នទី, នទសទ្ទូបបទ - ឥ គតិម្ហិ, អបច្ចយោ, ថិយំ ឦ.