នាគ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
នាគ, ដំរី, ពស់ធំ, (អ្នកមិនធ្វើនូវអំពើអាក្រក់ ឬ អ្នកមិនមានអំពើដ៏លាមកក៏ហៅ «នាគ» ដែរ; វិ. ន អាគុំ ករោតីតិ>នាគោ, នត្ថិ អាគុំ ឯតស្សាតិ វា>នាគោ) ។ ដើមខ្ទឹង, ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់, ថ្លៃថ្លា (ដូច ឧត្តម) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
នាគ, ដំរី (អ្នកមិនធ្វើនូវអំពើអាក្រក់ ឬអ្នកមិនមានអំពើដ៏លាមក ក៏ហៅថា៖ នាគ ដែរ); វិ. ន អាតុំ ករោតីតិ>នាគោ, នត្ថិ អាតុំ ឯតស្សាតិ វា>នាគោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ន គច្ឆតីតិ នាគោ នាគមាលិកា, នបុព្វ - គមុ គតិម្ហិ, ក្វិ, អាទិម្ហិ ទីឃោ. ន គច្ឆតីតិ អគោ, ន អគោ នាគោ ឧរគោ. អន្តោបថវិយំ អន្តោឧទកេ វា នគន្តិ គច្ឆន្តីតិ នាគា, នគ គតិម្ហិ ណបច្ចយោ. នគោ បព្វតោ, សោ វិយ ទិស្សតីតិ នាគោ កុញ្ជរោ, នគសទ្ទតោ តទ្ធិតេ ណោ. នត្ថិ អគ្គោ អស្មាតិ នាគោ អរិយោ, នបុព្វ - អគ្គ. អាគច្ឆន្តិ បដិសន្ធិគ្គហណវសេន សត្តា ឯតេន កិលេសេនាតិ អាគូ, នត្ថិ អាគូ ឯតស្សាតិ នាគោ. អាគុំ ន ករោតីតិ នាគោ. ឆន្ទាគតិំ ន គច្ឆតីតិ នាគោ. អគន្តព្វំ គច្ឆតិ ឯតេនាតិ អាគុ, នបុព្វ - គមុ គតិម្ហិ, ករណេ ណុ. នត្ថិ អាគុ បាបមស្សាតិ នាគោ, ន + អាគុ.