នាថ៑ ឬ នាធ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

យាចនោបតាបិស្សរិយាសឹសាសុ នាថតិ នាធតិ នាធនំ "សូម, អង្វរ, ធ្វើឲ្យក្ដៅ, ដុត, ជាធំ, ប្រាថ្នា, ប៉ុនប៉ង" ភូ. ។ នាថោ គុ. "ជាទីពឹង, ជាធំ" ។ ន. "នាមនៃព្រះពុទ្ធ" អា. លោកនាថោ តុវំ ឯកោ សរណំ សព្វបាណិនំ "មានតែព្រះអង្គមួយទេជាទីពឹង ឬ ជាធំនៃសត្វលោកជាសរណៈនៃសព្វសត្វទ." ។ អនាថានំ ភវំ នាថោ "អ្នកដ៏ចំរើនជាទីពឹងនៃមនុស្សអនាថាទ"-ស. ។