និកុញ្ជ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ផ្ទៃភ្នំដែលដេរដាសដោយវត្ថុមានវល្លិនិងស្មៅជាដើម (ដូច កុញ្ជ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

និកុញ្ជតិ ឯតេនាតិ និកុញ្ជំ, សទ្ទោយំ បុន្នបុំសកេ, និបុព្វ - កុញ្ជ អព្យត្តសទ្ទេ, អ.