និគម

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

និគម; វិ. អតិរេកោ គាមោ>និគមោ (មើលសេចក្ដីពន្យល់ ក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរ) ។ ផ្លូវជំនួញ (ដូច វណិប្បថ), ទីក្រុង (ដូច នគរ), វេទម្យ៉ាង, នាយឈ្មួញ (ដូច វាណិជ) ។

និគម; វិ. អតិរេកោ គាមោ>និគមោ ។

បាកដោ ខ្យាតោ គាមោ, សោ និគមោ នាម, អតិរេកោ គាមោ និគមោ, ភុសត្តោ និ, សញ្ញាសទ្ទត្តា រស្សោ.