និគ្គយ្ហតិសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺ...សង្កត់សង្កិន,-ផ្ទុញផ្ទាល់ ។បទានុក្រមធម្មបទគឺ...សង្កត់សង្កិន, -ផ្ទុញផ្ទាល់ ។