និដ្ឋុភ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧបនេ និដ្ឋុភតិ នុដ្ឋុភតិ នុដ្ឋហតិ "ស្ដោះ, ព្រួស, ខាក, ស្ដោះ" ភូ. ។ (និ+ឋីវ៑, និ>នុ, ឋី>ឋុវ៑>ភ៑ ឬ ហ៑បាអ) ។