និត្តណ្ហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានតណ្ហាមិនមាន, អ្នកមិនមានតណ្ហា; វិ. នត្ថិ តណ្ហា ឯតស្សាតិ>និត្តណ្ហោ ។ អ្នកមានតណ្ហាចេញហើយ; វិ. និក្ខន្តា តណ្ហា យស្មា សោ>និត្តណ្ហោ ។ ប្រើជានិតណ្ហោក៏បាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានតណ្ហាមិនមាន, អ្នកមិនមានតណ្ហា; វិ. នត្ថិ តណ្ហា ឯតស្សាតិ>និត្តណ្ហោ ។ អ្នកមានតណ្ហាចេញហើយ; វិ. និក្ខន្តា តណ្ហា យស្មា សោ>និត្តណ្ហោ ។ ប្រើជា និតណ្ហោ ក៏បាន ។