និទាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និទាន, ហេតុជាគ្រឿងប្រគល់ឲ្យនូវផល; វិ. និទេតិ ផលមេតេនាតិ>និទានំ ។ ម្យ៉ាងទៀតហេតុជាដែនប្រគល់ឲ្យនូវផល ឬ ហេតុជាដែនប្រព្រឹត្តទៅនៃផល; វិ. និទេតិ បវត្តតិ ផលំ ឯតស្មា ការណតោតិ វា>និទានំ ។ ហេតុ (ដូច បភវ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
និទាន, ហេតុជាគ្រឿងប្រគល់ឲ្យនូវផល; វិ. និទេតិ ផលមេតេនាតិ>និទានំ ។ ហេតុជាដែនប្រគល់ឱ្យនូវផល ឬហេតុជាដែនប្រព្រឹត្តទៅនៃផល; វិ. និទេតិ បវត្តតិ ផលំ ឯតស្មា ការណតោតិ វា>និទានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
និទទាតិ អត្តនោ ផលំ បវត្តេតីតិ និទានំ, និបុព្វ - ទា ទានេ, យុ. និទីយតេ និច្ឆីយតេ អនេនាតិ និទានំ, និបុព្វ - ទា និច្ឆយនេ, យុ. និទ្ទាតិ ទេសនំ ទេសកាលាទិវសេន អវិទិតំ វិទិតំ កត្វា និទស្សេតីតិ និទានំ, និបុព្វ - ទា ទស្សនេ, យុបច្ចយោ.